Pasifik Okyanusu’nun güneyinde, “Nemo Burnu” (Point Nemo) adı verilen bir yer var. Burası gezegenimizin en yalnız noktası. En yakın kara parçasına 2.700 kilometre uzaklıkta. O kadar izole bir yer ki, Uluslararası Uzay İstasyonu (ISS) üzerinizden geçerken, içindeki astronotlar size dünyadaki diğer tüm insanlardan daha yakın oluyor, ancak bu sessiz “Uzay Mezarlığı”, 1997 yılında kaydedilen ve bilim insanlarını dehşete düşüren bir sesle sarsıldı.
4.800 KİLOMETREDEN DUYULAN SES
ABD Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi (NOAA), su altı mikrofonlarıyla o güne kadar duyulmuş en güçlü, ultra düşük frekanslı sesi kaydetti.
Ses o kadar güçlüydü ki, Pasifik’in 4.800 kilometre uzağındaki sensörler bile bunu algıladı. Bu durum, “Okyanusun dibinde bilinmeyen dev bir canavar mı uyanıyor?” korkusunu ve spekülasyonlarını beraberinde getirdi. Çünkü bilinen hiçbir hayvan (balinalar dahil) bu kadar güçlü bir ses çıkaramazdı.
CANAVAR DEĞİL,”BUZ DEPREMİ”
Yıllar süren analizler sonucunda Okyanus Bilimci Chris Fox, gizemi çözdü. Sesin kaynağı bir deniz canavarı değil, Antarktika’ydı. Olayın aslı şuydu:
Antarktika kıyılarından kopan devasa bir buzdağının kırılması ve okyanusa düşmesi, su altında devasa bir akustik şok dalgası (Buz Depremi) yarattı.
Bu ses dalgası okyanus boyunca binlerce kilometre yol kat ederek Nemo Burnu’ndaki sensörlere ulaştı.
DOĞADAN GELEN BİR UYARI
Sesin kaynağının bir “Godzilla” olmaması rahatlatıcı olsa da, bilim insanları bunun başka bir tehlikeye işaret ettiğini söylüyor.
Bu devasa sesler, küresel ısınma nedeniyle buzulların ne kadar büyük parçalar halinde ve şiddetle kırıldığının, yani iklim krizinin sesli bir kanıtı.
