1916 yılında onaylanan proje kapsamında dönemin Miami ve Erie Kanalı güzergahı metro hattına dönüştürülmeye başlandı. Ancak Birinci Dünya Savaşı’nın yarattığı ekonomik baskı, savaş sonrası hızla artan maliyetler, siyasi anlaşmazlıklar ve ardından gelen Büyük Buhran nedeniyle çalışmalar durduruldu. İnşaatın büyük bölümü tamamlanmasına rağmen raylar hiç döşenmedi ve trenler tünellere hiçbir zaman giremedi.
YILLARCA FARKLI KULLANIM SENARYOLARI GÜNDEME GELDİ
Yaklaşık 3,5 kilometre uzunluğundaki çift hatlı tünel sistemi ile dört yer altı istasyonu günümüze kadar ayakta kaldı. Zaman içinde tünelleri otomobil yolu, yük taşımacılığı koridoru, şarap mahzeni, alışveriş merkezi ve hatta Soğuk Savaş döneminde sığınak olarak değerlendirmeye yönelik çok sayıda öneri sunuldu. Ancak bu projelerin hiçbiri hayata geçirilemedi.
1950’li yıllarda tünellerden birine büyük çaplı su ana hattı yerleştirildi. Günümüzde ise bazı bölümler su boruları ve fiber optik altyapısı için kullanılıyor. Buna rağmen tünellerin büyük kısmı ilk inşa edildiği haliyle korunmaya devam ediyor.
DÖRT İSTASYON HÂLÂ YERİN ALTINDA DURUYOR
Race Street, Liberty Street, Linn Street ve Brighton Place adlı yer altı istasyonları hiçbir zaman yolcu ağırlamasa da yapısal olarak varlığını koruyor. Uzmanlar, dönemin mühendislik standartlarının oldukça yüksek olması sayesinde tünellerin bugün bile sağlam durumda olduğunu belirtiyor. Projenin yeniden canlandırılması zaman zaman gündeme gelse de yüksek maliyetler nedeniyle somut bir adım atılmış değil.
