Avrasya su samurları yarı sucul yaşam biçimine uyumlu bir memeli.
Avrupa, Asya ve Kuzey Afrika’da geniş bir dağılıma sahip tür genellikle yalnız yaşar fakat dişileri uzun süre yavrularıyla birlikte kalır. Yılda ortalama bir ila dört yavru doğururlar.
Yavrular bir yıl boyunca annelerine bağımlı yaşar. Bu nedenle popülasyon artışları çok yavaştır, habitat bozulmalarına karşı da oldukça hassastırlar.
Avrasya su samurlarının temel besin kaynağı balıklar fakat farklı canlılarla da beslenebiliyor.
Temiz su ve bol oksijenli habitatları tercih eden tür geçen yıl Silivri, bu yılsa Tekirdağ kıyılarında görüldü.
“TEK BAŞINA OLUMLU YA DA OLUMSUZ DEĞERLENDİRİLEMEZ”
Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Zooloji Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Kerim Çiçek, türün Marmara’da görülmesiyle ilgili şunları söyledi:
“Bu tür, yaşadığı ortamın su kalitesi, oksijen seviyesi, biyolojik çeşitliliği hakkında bilgi verir. Ancak temiz, bol balıklı ve bozulmamış alanlarda yaşayabilir. Türün 20’nci yüzyılda Avrupa’nın pek çok bölgesinde popülasyonları çöktü. Bu durumun büyük ölçüde sucul ekosistemlerin kimyasal kirliliğe maruz kalmasıyla ilişkilendirildi.Türün Marmara Denizi gibi kirlilik düzeyi yüksek bir alanda gözlemlenmesi tek başına olumlu ya da olumsuz olarak değerlendirilemez. Burada görülebiliyor olması Marmara Denizi’nin bazı bölgelerinde yerel balık popülasyonu ya da görece temiz tatlı su girişlerinin sağlandığı yaşam için asgari koşulların sürdüğüne işaret edebilir. Bu, yerel düzeyde bir ekolojik direnç göstergesi olabilir. Marmara Denizi’ndeki müsilaj ekosistemi bozarak balık popülasyonlarını azalttı, oksijen girişini engelledi. Bu durum su samurunun beslenme, solunum ve kürk bakımı gibi yaşamsal faaliyetlerini olumsuz etkileyerek ciddi bir alarm durumu ortaya çıkardı.”
“HEM BİR FIRSAT HEM DE YAŞAM ALANI KAYBI OLABİLİR”
“Geçen yıl yine Silivri kıyılarında su samuru görüldü. Bu bir tesadüf değil. Bu, bölgede devam eden bir uygunluk durumuna ya da zorunlu bir adaptasyona işaret. Burada hâlâyaşanabilecek su kalitesi, balık yoğunluğu ve saklanma alanları varsa bu durum alanın önemini artırır ve yerel düzeyde bir koruma planının parçası haline getirilmesini gerektirir. Diğer yaşam alanlarında karşılaştığı bozulmalar nedeniyle Marmara’yı alternatif bir yaşam alanı olarak tercih etti. Bu iç bölgelerdeki habitat kalitesinin düştüğünü, nehirle, göl sistemlerinde artık yeterli besin veya barınma imkanı bulunamadığının sonucu. Özellikle Anadolu’daki bazı nehir sistemlerinde artan tarımsal kimyasal kullanımına ve habitat parçalanmaları bu türün klasik yaşam alanlarını terk etmesinde etkili olabilir.”
Tekrar eden gözlemler korunması gereken bir bölgenin işareti olduğu için bir yandan fırsat diğer yandan yaşam alanı kaybının sinyali olabilir. En doğru yaklaşım bu bölgede düzenli popülasyon izleme çalışmalarının başlatılması ve su kalitesinin mevsimsel olarak takip edilmesidir.”
