Mauricio Hoyos, üç metreden uzun dişi Galapagos köpekbalığının çenesinin kafatasına uyguladığı baskıyı hala hatırlıyor.
Hayvan şaşırtıcı bir hızla ona doğru atılmış ama Hoyos şah damarını korumak için başını eğmeyi başarmıştı.
Olayın ardından Meksika’nın Baja California eyaletindeki evinden BBC Mundo’ya konuşan Hoyos, “Çenesini kapattığında ısırığın baskısını hissettim ve sanırım bir saniye sonra çenesini tekrar açtı ve beni bıraktı” diyor.
Köpekbalıklarını doğal ortamlarında inceleyen, 30 yılı aşkın deneyime sahip deniz biyoloğu Hoyos, Eylül ayında Kosta Rika’da bir araştırma gezisindeyken köpekbalığı saldırısına uğradı.
Yüzünde hâlâ saldırının izlerini taşıyan Hoyos, iyileşme sürecini “inanılmaz” olarak nitelendiriyor ve hatta saldırganıyla tekrar karşılaşmayı umduğunu söylüyor.
Hoyos’a göre, Cocos Adası açıklarında o gün başına gelenler, bir tehditle karşı karşıya kaldığını düşünen hayvanların normal davranışı.
“Isırık bir köpeğin ısırmasına benziyordu” diyor.
“Bir köpeğin, bir başka köpek çok yaklaştığında nasıl hemen ısırdığını gördünüz mü? Bu zarar vermez ama diğer köpeği sakinleştirir.”
Meslektaşlarıyla birlikte köpekbalıklarına akustik cihazlar takarak çiftleşme ve yumurtlama alanlarını tespit etmeye çalışan Hoyos, turistler söyleyince sudaki köpekbalığının varlığını öğrendi.
40 metre derinlikteydi ve Hoyos, içinde bulunduğu teknenin kaptanına “en fazla beş dakika” kalacağını söyledi.
Daha sonra suya girdi ve yavaş yavaş aşağı inmeye başladı.
Hoyos, köpekbalığıyla karşılaşmasını şöyle hatırlıyor:
“Boyu 3 ila 3,5 metre arasında değişen bu dev dişi köpekbalığı yanımızdan geçip dibe doğru yöneldi. Ben de sırt yüzgecinin dibine cihaz yerleştirmek için konum aldım.”
“ARKASINI DÖNDÜ VE BANA BAKTI”
Ancak onlarca yıllık kariyeri boyunca pek çok köpekbalığı türüne cihaz takan Hoyos, bu hayvanın diğerlerinden farklı tepki verdiğini söylüyor.
“Cihazın metal ucu içeri giriyor ama hemen kaçan diğer köpekbalıklarının aksine bu arkasını döndü ve bana baktı” diye hatırlıyor.
“Küçük gözünün bana baktığını ve çok sakin bir şekilde arkasını döndüğünü gördüm.”
Hoyos, köpekbalığı yüzerek uzaklaşırken bakışlarını ondan ayırmadığını, ancak daha sonra aniden kendisine doğru atıldığını anlatıyor.
“Başımı eğdim ve hissettiğim şey, alt çenesinin yanağıma, üst çenesinin de başıma batmasıydı. Bir anlığına orada, çenesinin içindeydim ve sonra birden çenesini tekrar açtı.”
“Çenesini kapattığında ısırığın baskısını hissettim, sonra beni bıraktı” diye hayretle anlatıyor.
Galapagos köpekbalığının testereye benzeyen 29 dişi Hoyos’un yüzünde ve kafasında derin yaralar açmakla kalmadı, aynı zamanda dalış ekipmanının oksijen bağlantısını da kopardı.
Köpekbalığı saldırısından kurtulmuştu ama hâlâ tehlike altındaydı.
Üstelik dişlerden biri gözlüğünü yırtmıştı ve kanlı su zaten kısıtlı olan görüşünü daha da bulanıklaştırıyordu.
“Hortumdan hava gelmediğini fark edince, ahtapot adını verdiğimiz, başka bir dalgıcın ihtiyaç duyması halinde hava vermek için kullandığımız ikinci hortumu aldım.
“Ama sonra tüpteki havanın basıncını azaltan regülatörün çalışmadığını ve hava üflediğini fark ettim, bu yüzden eğitimimi hatırlamak ve dudaklarımla basıncı azaltmak zorunda kaldım.”
Kan kaybeden, gözü görmeyen ve oksijen tüpü hava kaçıran Hoyos, yüzeye ulaşmak için bir dakikadan az zamanı kaldığını hesapladı.
“Hiçbir şey göremediğim için, yüzeyden gelen ışığı aradım. Köpekbalığının dikkatini çekecek panik hareketlerden kaçınmak istediğim için, çok koordineli bir şekilde yukarı doğru yüzmeye başladım.”
Hoyos yüzeye çıktıktan sonra genç bir adam tekneye çekti ve kaptan durumunu görünce olayı kıyıya bildirdi.
Hoyos, yaralarının acısını çok daha sonra hissettiğini anlattı.
“Elbette, vücudumda adrenalin vardı ama ısırık o kadar acı vermedi. En çok acı veren şey çarpmanın etkisiydi: Üç metre uzunluğunda ve o hızda bir köpekbalığı beni ısırdığında araba çarpmış gibi hissettim. Aslında çenemde kocaman bir morluk oluştu, kırıldığını sandım.”
Hoyos şanslıydı. Saldırıdan ve sonrasında su yüzüne çıkarken sağ kurtulmasının yanı sıra, yaralarından hiçbiri enfeksiyon kapmadı ve iyileşme süreci herkesin düşündüğünden daha kısa sürdü.
“Doktorlar bana bunun inanılmaz olduğunu söylediler. Saldırı 27 Eylül’de gerçekleşti, 34 saatlik bir yolculuk yaptım, hasarlı dokuyu çıkarttılar ve iki gün sonra estetik ameliyat yapıp yapamayacaklarını değerlendiriyorlardı.”
Hoyos, yüzüne yayılan bir gülümsemeyle, suya geri dönmeyi planladığını ve yeni bir dalış gezisi ayarladığını söylüyor.
Böylesi bir saldırıdan kurtulduktan sonra incelediği hayvanlara karşı daha da fazla saygı duyduğunu anlatıyor.
“Birçok insan okyanusların köpekbalıkları olmadan daha iyi durumda olacağını düşünüyor ama bunu söylemelerinin nedeni aslında köpekbalıklarının hassas dengeyi korumada oynadığı kritik rolü anlamamaları.”
Yanağındaki büyük yara izini işaret ederek “Bu iz, bu dişi köpekbalığının hayatımı bağışladığının kanıtı, başka türlü ifade edemem. Bu benim gelecekte köpekbalıkları hakkında olumlu konuşmaya ve onların korunmasını savunmaya devam etmemi sağlayacak” diyor.
Bu arada Hoyos’un kafasını çenesinin arasına alan Galapagos köpekbalığı da derinliklerde doğal yaşamını sürdürüyor ve Hoyos onu tekrar görmeyi umuyor.
Ve saldırmadan önce cihazı takmayı başardığı için bu olasılık mevcut.
“Ocak ayında Cocos Adası’na gidiyorum. 20’sinden 27’sine kadar bir yolculuğumuz var. Ve tabii ki saldırının gerçekleştiği Roca Sucia’ya da gideceğim ve orada dalış yapacağım” diyor.
