O günlerde oyun makinelerinin yaygınlaşmasıyla birlikte gelişen bu bağımlılık, onu yıllar boyunca sessizce sürükledi. Başlangıçta eğlence için denediği makineler zamanla gece yarılarına kadar süren alışkanlıklara dönüştü; kazandıkça umutlandı, kaybettikçe daha fazlasını geri almaya çalıştı.
Yıllar içinde evini sattı, onu da kumar makinelerinde kaybetti. Gizlediği bağımlılığı nedeniyle ailesiyle bağları sarsıldı, intiharın eşiğine geldi ve defalarca toparlanmaya çalıştı.
En sonunda fiziksel uzaklaşmayla kontrolü kısmen sağladı ancak psikolojik etkiler uzun süre devam etti. Tüm bu süreçte toplamda en az 500 bin dolar kaybettiğini söyleyen kadın, artık kumar reformları için mücadele veriyor ve her kumarbazın lisansla kayıt altına alınmasını savunuyor.
HER ŞEY KÜÇÜK BİR BAHİSLE BAŞLADI
Başlangıçta 10 cent’lik küçük bahislerle oynayan Libby, zamanla daha sık ve yalnız oynamaya başladı. Seçilen sayılara göre kazanma mantığına dayanan bu oyun, görünüşte zararsızdı. Ne var ki Libby’nin bu makinelerle olan ilişkisi kısa sürede bağımlılığa dönüştü.
Daily Mail’in haberine göre; bir yıl içinde 2 bin dolar kaybetti ve bu, o dönem için büyük bir meblağdı. Bağımlılığını çocuklarından ve arkadaşlarından gizleyen Libby, şehir değiştirmenin çözüm olacağını düşünerek Melbourne’e taşındı.
Ancak taşınma, bağımlılığı sona erdirmedi. Aldığı ev satışından elde ettiği 100 bin doların büyük bir kısmını yine oyun makinelerine yatırdı. 24 saat açık kumarhanelerde sabahlara kadar oynadı; bazen 52 saat boyunca aralıksız makine başında kaldı. Evine döndüğünde son 5 bin dolarını da kaybetmişti.
KIZLARININ DESTEĞİ İLE YARDIM ALDI
Ailesiyle yüzleşmek zorunda kalan Libby, kızlarının desteğiyle yardım almaya başladı. Öğretmenliğe dönmesi kısa süreli bir denge sağladıysa da, akşamları yeniden makinelere yöneldi. Bir gece, öğrencilerinin sınavlarına üç hafta kala sabaha kadar kumar oynayıp ertesi gün derse gittiğini fark edince, hayatını sorgulamaya başladı.
İntiharın eşiğine gelen Libby, West Gate Köprüsü’nden atlamaya kalkıştı ancak köprünün altından geçen bir geminin sireni onu kendine getirdi. Yardım için hastaneye başvurdu ve babasının yanına taşındı. Katı kurallarla geçen bu dönem, Libby’nin kendine gelmesini sağladı. Bağımlılığın bir hastalık olduğunu kabul etti.
TEKRAR KUMAR OYNAMAYA BAŞLADI
2005 yılında, kumar makinelerinin yalnızca tek bir kumarhaneyle sınırlı olduğu bir bölgeye taşındı. Fiziksel erişimin olmadığı bu dönemde, bağımlılığı büyük ölçüde azaldı. Ancak psikolojik etkiler devam etti ve birkaç kez tekrar kumar oynamaya başladı.
2015 yılında sadece üç haftada 30 bin dolar kaybedince, bu bağımlılığın gerçek boyutuyla bir kez daha yüzleşti. İlk kez kazandığı 15 bin doları tekrar makineye yatırmak yerine bankaya götürdü ve bir daha oynamamaya yemin etti.
TOPLAMDA 20 MİLYON LİRA KAYBETTİ
Libby, yıllar boyunca toplamda en az 500 bin dolar kaybettiğini söylüyor. Şimdi ise kumar reformu için mücadele ediyor. Her kumarbazın tıpkı sürücü belgesi gibi yıllık bir lisansa sahip olması gerektiğini savunuyor. Böylece hem kontrol sağlanabileceğini hem de sosyal maliyetlerin azaltılabileceğini düşünüyor.
“Bir tost makinesinde bile daha fazla uyarı var,” diyen Libby, insanların korunması gerektiğini ve hükümetin bu konuda daha ciddi adımlar atması gerektiğini vurguluyor.
